بازی با خانواده ها یک بازی خطرناک و غیرانسانی
چهارشنبه, ۱۱ آذر ۱۳۹۴، ۰۷:۳۲ ق.ظ
عده ای بر این اعتقادند که سازمان
صرفاً از خانواده ها می ترسد و نگران ترک خوردن فضای ایزوله کمپ لیبرتی
است، ولی من علاوه بر این معتقد هستم که سازمان با برگ خانواده ها بازی می
کند. البته بازی خطرناک و ضد انسانی....
بنظر می رسد دستگاه تبلیغاتی و
مافیایی سازمان مجاهدین خلق در واقع یک بازی خطرناک را با خانواده های
اسرای لیبرتی آغاز کرده است، بازی خطرناک با عواطف و مهر و محبت خانوادگی؛
خانواده هایی را می شناسم که پدر و مادر پیر و سالخورده از غم فراق فرزند
جان به جان آفرین تسلیم نموده اند.
خانواده ها به مجلس عراق رفته اند و از آنان درخواست کمک کرده اند و پارلمان عراق به آنان قول همکاری داده است. در عین حال بلافاصله سازمان مجاهدین بیانیه داده است که اینها خانواده نیستند، بلکه مأموران زبده وزارت اطلاعات هستند که واقعاً مرغ پخته را به خنده وا می دارد و انگار که شعور انسان ها و افکار عمومی را به سخره گرفته است.
عده ای بر این اعتقادند که سازمان صرفاً از خانواده ها می ترسد و نگران ترک خوردن فضای ایزوله کمپ لیبرتی است، ولی من علاوه بر این معتقد هستم که سازمان با برگ خانواده ها بازی می کند. البته بازی خطرناک و ضد انسانی، به این صورت که آنها می دانند افرادی که به عراق آمده اند خانواده های اسرای لیبرتی هستند و خوب هم می دانند که آنها مأمور که نیستند هیچ، بلکه قابلیت مأمور شدن و مزدور شدن را هم ندارند و فقط بستگانی دلبسته دیدار و ملاقات می باشند. کسانی که بین 15 تا 30 سال است از اسیر خود بی خبر هستند، ولی سازمان مجاهدین می خواهد با این برگ (بخصوص که خانواده و عواطف در قرن 21 جاذبه خاص خود را دارد) بازی کند، هیاهو و جنجال بیا کند، برای این کار هم زمینه مساعد و برگ برنده ای را در اختیار دارد و آنهم برگ ایران هراسی در غرب است، زیرا در غرب بدلیل تبلیغات سالیان، افکار عمومی و حتی سیاستمداران و قانونگذران ذهنیت ترسناکی از ایران، سپاه قدس و وزارت اطلاعات دارند، برای همین سازمان نیز این برگ ها را به کمک می گیرد و کارت های بازی خود را یک به یک رو می کند و این بازی دردناک را آغاز می کند.
این وسط خانواده ها هستند که باید بارها و بارها رنج سفر به کشور ناامن عراق را بر جان خود هموار نموده و به کمپ لیبرتی بیایند، ولی خسته و مأیوس به امید یک لحظه دیدار به خانه خود برگردند بدون آنکه ملاقاتی صورت گیرد.
و داستان همچنان ادامه دارد تا روزی که وجدان های بیدار بشر به کمک این خانواده های مأیوس و غم زده آمده و درب های قرارگاه به روی آنان باز شود.
9 آذر 94
خانواده ها به مجلس عراق رفته اند و از آنان درخواست کمک کرده اند و پارلمان عراق به آنان قول همکاری داده است. در عین حال بلافاصله سازمان مجاهدین بیانیه داده است که اینها خانواده نیستند، بلکه مأموران زبده وزارت اطلاعات هستند که واقعاً مرغ پخته را به خنده وا می دارد و انگار که شعور انسان ها و افکار عمومی را به سخره گرفته است.
عده ای بر این اعتقادند که سازمان صرفاً از خانواده ها می ترسد و نگران ترک خوردن فضای ایزوله کمپ لیبرتی است، ولی من علاوه بر این معتقد هستم که سازمان با برگ خانواده ها بازی می کند. البته بازی خطرناک و ضد انسانی، به این صورت که آنها می دانند افرادی که به عراق آمده اند خانواده های اسرای لیبرتی هستند و خوب هم می دانند که آنها مأمور که نیستند هیچ، بلکه قابلیت مأمور شدن و مزدور شدن را هم ندارند و فقط بستگانی دلبسته دیدار و ملاقات می باشند. کسانی که بین 15 تا 30 سال است از اسیر خود بی خبر هستند، ولی سازمان مجاهدین می خواهد با این برگ (بخصوص که خانواده و عواطف در قرن 21 جاذبه خاص خود را دارد) بازی کند، هیاهو و جنجال بیا کند، برای این کار هم زمینه مساعد و برگ برنده ای را در اختیار دارد و آنهم برگ ایران هراسی در غرب است، زیرا در غرب بدلیل تبلیغات سالیان، افکار عمومی و حتی سیاستمداران و قانونگذران ذهنیت ترسناکی از ایران، سپاه قدس و وزارت اطلاعات دارند، برای همین سازمان نیز این برگ ها را به کمک می گیرد و کارت های بازی خود را یک به یک رو می کند و این بازی دردناک را آغاز می کند.
این وسط خانواده ها هستند که باید بارها و بارها رنج سفر به کشور ناامن عراق را بر جان خود هموار نموده و به کمپ لیبرتی بیایند، ولی خسته و مأیوس به امید یک لحظه دیدار به خانه خود برگردند بدون آنکه ملاقاتی صورت گیرد.
و داستان همچنان ادامه دارد تا روزی که وجدان های بیدار بشر به کمک این خانواده های مأیوس و غم زده آمده و درب های قرارگاه به روی آنان باز شود.
9 آذر 94
